بيماریهای قارچی پوستی قابل انتقال در سگ و گربه (رينگ وورم). درماتوفيتوز قارچی باعث ايجاد آسيب به پوست، مو و ناخنها و پنجهها میشود. سه نوع قارچ معروف، مقاوم و شايع كه در پستاندارنی همچون انسان، سگ و گربه شايع است که شامل رينگ ورم هایی نظير:
- ميكروسپوريوم كنيس ( انتقال از طريق تماس پوستی)
- ميكروسپوريوم ژيپسيوم( انتقال از خاک)
- تريكوفيتون منتاگروفيت (از طريق جوندگان)
شيوع اين سه قارچ در سگها و گربههای جوان بيشتر از سگها و گربهها در سنين بالا است.
علائم
- تجمع سلولهای پوستی در يک ناحيه از پوست همانند شكلی مثل شوره
- قوام پايين پوشش مو و شكننده شدن مو
- اريتما ( قرمزی پوست)
- هايپرپيگمنتيشن (سياهی پوست در نتيجه افزايش رنگدانههای پوستی)
- خارش شديد پوستی (پرورايتيس)
- كچلی (آلپسی) بصورت تكه تكه و نواحی دايرهای شكل
وقتی سگی به رينگ ورم مبتلا میشود بيشترين چيزی كه در سطح پوست قابل مشاهده است و با افزايش همراه است مواردی همچون:
- زخم های دايرهای شكل ندولار (گرانولوماتوز)
- شبه جوش چركی (افزايش زخم ندولی) (كريونز)
- در اخر هم منجر به پرونكيا (افزايش التهاب در نواحی مرزی ناخنها و پنجهها) میشود
تمام موارد فوق با لامپ وود قابل مشاهده است. معمولاً سگ در در گروهی كه ناقل خاموشاند دستهبندی میشوند. در اين مرحله كه به قارچ پناه میدهد خودش علائمی ندارد.
عوامل ايجاد رينگ ورم در سگ ها
رينگ ورمها در سگ ها معمولاً به علت ابتلا به يكی از سه نوع قارچ مذكور ايجاد میشود. كه با توجه به نوع منطقه جغرافيايی ابتلا به يكی از اين سه واريته متفاوت است. انواع بيماریها و درمانهای متعدد در سگ ها و عدم چكاپ ها و آزمايشات دورهای پوستی كه باعث تضعيف سيستم ايمنی و مستعد شدن سگ به اين بيماری و همينطور بيماریهای ديگر میشود.
اما عوامل ديگری همچون:
- تغذيه نامناسب
- همنشينی با سگهای ولگرد و يا حضور در پناهگاهها
- مديريت ضعيف تمرينات روزانه و بدنی
- عدم معاينات پوستی دورهای سه ماهه
- حضور در محيطهای حاوی جوندگان و آفتهای گياهی
تشخيص
دامپزشک شما با معاينات دورهای منظم پوست با لامپ وود اين اطمينان را به شما میدهد كه سگ شما دارای قارچ پوستی میباشد يا خير. در صورت مشاهده عوامل قارچی با لامپ وود قبل از وجود علائمی كه با چشم قابل مشاهده است از حيوان نمونه اسكراب پوستی و كشت گرفته و به آزمايشگاه جهت تشخيص واريته آن ارجاع ميدهد. در ادامه در صورت تاييد نوع قارچ درمان مقتضی توسط دامپزشک اجرا میگردد.
درمان و مديريت بيمار
بطور كلی سگ ها بصورت سر پايی درمان میشوند و همچنين قرنطينه حيوان كه با توجه به شدت بيماری و نواحی درگير انجام میپذيرد. اگر دامپزشک تصميم به تجويز داروی ضد قارچ گرفت استفاده از گردنبد اليزابت جهت عدم انتقال قارچ به ديگر نواحی حتما ضروريست.
درمان بيماری های قارچی میتواند طولانی باشد. و لازم است چندين بار تست كشت قارچ انجام شود. زيرا گاهی با انجام پروسه درمان قارچ هنوز باقی میماند. لذا توصيه میشود در طول درمان همچنان انجام كشت ادامه پيدا كند تا زمانی كه نتيجه كاملاً تا سه بار بصورت هفتگی منفی باشد.
همچنين سی بی سی ديف بصورت هفتگی و دو هفته يكبار در سگ هايی كه انتيبيوتيک و داروی ضد قارچی مثل گريزئوفلاوين دريافت میکنند ضروريست. و مونيتورينگ فاكتورهای كبدی از طريق انجام آزمايش بيوشيمی در سگهايی كه كتوكونازول و ايتراكونازول دريافت میكنند ضروريست.
مراقبت و پيشگيری
بعد از درمان، مراقبت و پيشگيری از درگيری مجدد بسيار مهم است علاوه بر اينكه بصورت فصلی بايد سگ مورد معاينه دامپزشک قرار گيرد لازم است موارد زير رعايت شود:
- جلوگيری از حضور سگ در محيطهای مشكوک.
- جلوگيری از حضور سگ در محيطی كه جوندگان و آفتهای گياهی حضور دارند. زيرا جوندگان و آفتها باعث انتقال مجدد قارچ میشوند.